Oργή ….πόνος και θλίψη!!!

  • Πες μου γιατί
  • Μαρτιν Λουθερ Κινγκ

Ε ναι λοιπον…επισημα ανακοινωνουμε ότι νιωθουμε ΟΡΓΗ …….
για τα δεκαδες πλασματα που εγκατελειψαν εξω από το ΣΤΕΚΙ,
γι αυτό το αποτροπαιο φαινομενο των απολιτιστων…των απαραδεκτων…των απανθρωπων που «ξεφορτωσαν» στο ΣΤΕΚΙ την ανικανοτητα τους….τη ντροπη της υπαρξης τους……

Ως ποτε θα ανεχομαστε κι ως που θα τραβηξει ολη αυτή η κοροιδια?

Ένα θεατρο του παραλογου εχουν καταντησει οι πραξεις του κάθε ανεγκεφαλου που εκβιαστικα απαιτει να επωμιστουμε όλα τα αδεσποτα που κυκλοφορουν στο νομο Αττικης!!!!

Είναι εξοργιστικη η προκλητικη σταση των «συνανθρωπων» μας που στις κλησεις, στα μειλ και στις εκκλησεις τους θεωρουν ότι «είναι υποχρεωση μας να μαζευουμε ότι βρισκουν στο δρομο τους» κι εχει 4 ποδια η φτερα……

Στους 20 μηνες λειτουργιας το ΣΤΕΚΙ απαριθμει….πολλες εγκαταλειψεις…….
απο χτυπημενη καρακαξα και δεκαδες περιστερια……..ινδικα χοιριδια……κουνελακια……..νεοσους…..γατακια σε κουτες……κουταβακια…….σκυλια δεμενα στα καγκελα …….

Μονο κροκοδειλακια και ιγκουανα δεν εχουν ακομη ερθει να μας αφησουν!!!!

Καποιοι….πιο θαραλλεοι…..ερχονται και ζητανε/απαιτουν να αφησουν το ζωο που «βρηκαν»….
Οταν εξηγουμε ότι δεν υπαρχουν χωροι /σπιτια……όταν εξηγουμε ότι εχουμε υπερβολικα μεγαλο αριθμο ζωων κι ανθρωπων που φροντιζουμε…….ολα τα λογια πεφτουν στο κενο…….κι όταν το Στεκι κλεισει……ολοκληρωνουν τη πραξη τους αφηνοντας τα ζωα…με το ετσι θελω………στη μοιρα τους…..δηλαδη στα χερια μας…

Η κατασταση εχει κυριολεκτικα «ξεφυγει»

Η αναλογια των οσων βοηθουν και στηριζουν το εργο μας, σε σχεση με τον αριθμο των περιστατικων, είναι ΤΡΑΓΙΚΑ ΔΥΣΑΝΑΛΟΓΗ……

Δεν γινεται να βουλιαζουμε στα ΧΡΕΗ επειδη καποιοι εξυπνακηδες θελουν να μας εκβιαζουν με τις υπουλες πραξεις τους.

Τελευταια «δωρα»…..φρεσκοπαρατημενες ψυχες……η ΤΖΙΛΝΤΑ κι ο ΛΙΟ……
Δεν εχουμε ουτε που να τα βαλουμε……ουτε να τα ταισουμε….ουτε να τα παμε στους γιατρους

Το επομενο θυμα εγκαταλειψης θα είναι η αρχη του τελους
ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΘΑ ΚΛΕΙΣΕΙ…….
ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ…….

Το ΣΤΕΚΙ δεν υπαρχει για να εξυπηρετει τον κάθε κουτοπονηρο….τον κάθε ελεεινο ανθρωπισκο …..τον κάθε «ελληναρα» που όταν βαριεται το ζωο του ….απλα το δενει εξω από τους «καλους ανθρωπους» δηλαδη τα κοροιδα……τους υπηρετες των σκοπων του…..τους εθελοντες που κουρελιαζουν τις ψυχικες τους αντοχες……..για να περνανε εκεινοι καλα κι εμεις χειροτερα

Το ΣΤΕΚΙ , αν δεν αλλαξει ολη αυτή η αρρωστημενη νοοτροπια,
αν δεν γεμισει υποστηρικτες…..χορηγους ονειρων……προσφορες ανθρωπιας…….
δεν εχει νοημα να υπαρχει!

Το μοναδικο στο κοσμο σωματειο εθελοντων «φιλοι ζωων κι ανθρωπων», δεν θα γκρεμισει το ηδη υπαρχον εργο του……αλλα θα «γκρεμισει» το ΣΤΕΚΙ…..

Το ΣΤΕΚΙ, αν δεν μπορει να λειτουργει ως ΤΡΑΠΕΖΑ…..ως ΠΡΟΣΦΟΡΑ……ως χωρος ΟΝΕΙΡΩΝ και ΘΑΥΜΑΤΩΝ………
.δεν προκειται να επιτρεψει την μεταλλαξη του σε «σκουπιδοτοπο ψυχων» γιατι ετσι θελουν να το μετατρεψουν η ολιγαρχια των ξεδιαντροπων……..των ηθικα εξευτελισμενων…….

Το ανθρωπινο δυναμικο….οι εθελοντες….οι φιλοι σας….ολοι οσοι ενσαρκωνουν το Δικαιωμα στο Ονειρο τοσων αδεσποτων ψυχων……το ΣΤΕΚΙ της καρδιας σας………..ευχαριστει ολους οσους εχουν βαλει ένα λιθαρακι στον ανηφορικο δρομο που μαζι πορευτηκαμε………….

Σιωπουμε….για να αφουγκραστουμε τα συναισθηματα σας…….και σας περιμενουμε……………

« Ε ναι λοιπόν είμαστε εμείς που έχουμε πάλι την οργή
Είμαστε εμείς που δεν ξεκουραστήκαμε κι ας ήταν Κυριακή
Εμείς που αν δε με πιάνεις δεν ήσουνα εκεί
…………………………..
Είμαι στο δρόμο διαρκώς ξέρεις τι πάει να πεί,
πως προφανώς δεν έχω μόνο την οργή,
έχω το πείσμα, το θάρρος, το φόβο να νικήσω
κι ένα ολόκληρο στρατό να αντιμετωπίσω….

Κι αν δεν ανατριχιάζεις τώρα όπως εγώ,
είναι που ’μαστε φτιαγμένοι από άλλο υλικό
………………………………………………………………………………………………………………………..
Έχουμε την οργή χρέωσε μας την επιλογή
Οργή να πενθούμε πολεμώντας δίχως τέλος ούτε αρχή
Έχουμε την οργή να υπάρχουμε σε πείσμα των καιρών,
να τσιγκλάμε απομεινάρια γερασμένων συνθηκών.

Έχουμε την οργή χρέωσε μας την επιλογή
Οργή να σκοτώνουμε το θάνατο σε κάθε μας ζωή
Έχουμε την οργή κάνουμε όνειρα με μάτια ανοιχτά,
……………………………………………
Καμουφλάζ κάθε συγχωροχάρτι πρόστυχης ανακωχής,
ζούμε το κυνήγι μαγισσών της νέας εποχής,
………………………………………………Χωρίς το φόβο ή την πεθυμιά μιας πρόσκαιρης κατάληξης,
χτυπάμε φλέβα για την καρδιά της άνοιξης.
Κάνουμε όνειρα με μάτια ανοιχτά
…………………………………………………» ( Στιχοι/μουσικη: Μεθυσμενα Ξωτικα)

You may also like...

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *